Inleiding

Psoriasis is een chronische huidziekte, die 2-3% van de bevolking treft.

Het is een immuun-inflammatoire aandoening van de huid, gekenmerkt door:

Hoewel een defect in de keratinocyten niet kan worden uitgesloten, wordt de huidaandoening tegenwoordig beschouwd als gedreven door immunologische mechanismen. Een aantal onderzoeksresultaten wijst erop dat immuuncompetente cellen in de epidermis (Langerhans-cellen, NK-cellen en gespecialiseerde lymfocyten) de ziekteontwikkeling kunnen initiëren, en dat T-lymfocyten in de dermis verantwoordelijk zijn voor het in stand houden van ontwikkelde psoriasis plaques.

  

De ernst van de ziekte en de duur van de individuele uitbraken variëren sterk van patiënt tot patiënt. De ziekte kan verder een reeks morfologisch verschillende vormen aannemen, wat op zich al een uitdaging kan zijn uit het oogpunt van de behandeling. Vaak wordt echter één dominante vorm van psoriasis aangetroffen bij de individuele patiënt. Psoriasis kan verergerd worden door levensstijlfactoren en door bepaalde geneesmiddelen.

 

Aangezien de ziekte in principe levenslang duurt, is het van groot belang te trachten deze factoren te elimineren. Ca. 60% van de psoriasispatiënten heeft voortdurend ziekteklachten. Bij een groep van patiënten is jeuk een overheersend symptoom (psora = jeukende uitslag [Grieks]). Uit onderzoek naar de kwaliteit van leven is gebleken dat de ziekte de patiënt op dezelfde manier kan beïnvloeden als diabetes en hart- en vaatziekten.

 

 

Arthritis psoriatica

  

Arthritis psoriatica wordt helaas in veel gevallen pas onderkend, als er sprake is van röntgenologisch verifieerbare destructieve veranderingen. Het is daarom een bijzondere uitdaging bij de behandeling van de ziekte psoriasis om attent te zijn op deze categorie patiënten.

 

De afgelopen jaren zijn er diverse nieuwe behandelingen geregistreerd voor psoriasis en arthritis psoriatica.

 

Er worden steeds meer preparaten ontwikkeld en getoetst. De vooruitzichten voor een betere ziektebeheersing zijn daarom op termijn veelbelovend. Hoewel de nieuwe behandelingen, waarvan een aantal tot de groep "biologicals" behoort, een reeks punten van overeenkomst hebben, zijn er echter ook grote verschillen in het werkingsmechanisme, de effectiviteit en het bijwerkingenprofiel van deze groep.

Sommige preparaten hebben belangrijke contra-indicaties en een smal indicatiegebied binnen de psoriasisbehandeling. In elk individueel geval moeten de voor- en nadelen tegen elkaar worden afgewogen. Dit vereist vaak een beoordeling op een specialistische dermatologische afdeling, waar men ervaring heeft met de meeste nieuwe behandelingen.

 

Het is belangrijk dat de psoriasisbehandeling met lokale behandelingsmiddelen op alle niveaus van het behandelingssysteem beheerst wordt, en dat de kennis voor de follow-up van systemische behandelingen wordt uitgebreid.